Θεολόγης Γάνος ∙ 2012 ∙ Δημοσιογράφος

Κραυ­γή αγω­νί­ας και διεκ­δί­κη­σης

Ο Γιώρ­γος Ιωαν­νί­δης, μια επα­να­στα­τι­κή μορ­φή καθα­ρά αντι­κομ­φορ­μι­στι­κή κοντά στις γραμ­μές του αναρ­χι­σμού με επι­βλη­τι­κό­τη­τα «βιβλι­κή» και διε­ρευ­νη­τι­κή παρα­τη­ρη­τι­κό­τη­τα  δημο­σιο­γρά­φου ρεπορ­τάζ.

Ο λόγος ευθύς, στα­θε­ρός, αισθα­ντι­κός, αλλά συγ­χρό­νως συναι­σθη­μα­τι­κός, που κρύ­βει την ομορ­φιά της ψυχής του με τις ευαι­σθη­σί­ες του! Ζωγρά­φος από παι­δί, πτυ­χιού­χος της Σχο­λής Καλών Τεχνών της Βενε­τί­ας όπου σπού­δα­σε ζωγρα­φι­κή και αρχι­τε­κτο­νι­κή και της Φλω­ρε­ντί­ας όπου σπού­δα­σε σκη­νο­γρα­φία, δεν θα μπο­ρού­σε να είναι τίπο­τε άλλο! Με τα μάτια της ψυχής του ταξι­δεύ­ει και μετου­σιώ­νει τον ανθρώ­πι­νο πόνο την αδι­κία, την ίδια τη ζωή με μια μονα­δι­κό­τη­τα φου­του­ρι­στι­κή, που παγι­δεύ­ει με τον χρω­στή­ρα του ως βιρ­τουό­ζος προ­σω­πο­γρά­φος και την απει­ρο­ε­λά­χι­στη καμπύ­λη έκφρα­σης, όπως τότε, το 1909  που ξεκί­νη­σε το αντί­στοι­χο κίνη­μα.

Ο Γιώρ­γος Ιωαν­νί­δης, ο μεγά­λος αυτός Έλλη­νας ζωγρά­φος, είναι δια­χρο­νι­κός, είναι δημο­κρα­τι­κός, είναι διε­θνι­στής, είναι του σήμε­ρα και του αύριο, του χθες και του παρό­ντος. Ακρο­βα­τεί ψυχο­λο­γι­κά με μαε­στρία μετα­ξύ της πει­θαρ­χί­ας και της τάξης, του αιώ­νιου Ρέμπραντ και του ανέ­με­λου πρύ­τα­νη των χρω­μά­των και της ουρά­νιας αρμο­νί­ας Μιχα­ήλ Άγγε­λου. Παράλ­λη­λα βάζει τη σφρα­γί­δα του, την επα­να­στα­τι­κό­τη­τα και το απεί­θαρ­χο του χαρα­κτή­ρα του σαν μια κραυ­γή αγω­νί­ας, διεκ­δί­κη­σης και πάλης ενά­ντια στην καπι­τα­λι­στι­κή  εξου­σία, την εκμε­τάλ­λευ­ση, την αδι­κία!

Ο χρω­στή­ρας του Γιώρ­γου Ιωαν­νί­δη παί­ζει από τη μια με τη φωτιά, τον ένο­πλο αγώ­να, το ατσά­λι, το μαύ­ρο, το λυκό­φως, το έρε­βος και από την άλλη κρα­τώ­ντας  την μπα­γκέ­τα των συνε­πι­πέ­δων χρω­μά­των έχει το μίτο της Αριά­δνης στα χέρια του να ανα­σταί­νει τα χρώ­μα­τα, να δίνει και να δένει τα έργα του εννοιο­λο­γι­κά με το προ­σω­πι­κό του ύφος!

Δεν είναι τυχαίο που πέρα­σε στη χορεία των μεγά­λων ζωγρά­φων που υμνούν τη ζωή, τον αγώ­να και την πάλη των τάξε­ων, αλλά και την ελπί­δα που δεν χάνε­ται, όσο υπάρ­χει ανθρω­πιά, όπως αυτή που εκφρά­ζει τελι­κά ο ζωγρά­φος  Γιώρ­γος  Ιωαν­νί­δης. Και αυτό δεν είναι λίγο!

Θεο­λό­γης Γάνος,  2012,  Δημο­σιο­γρά­φος